امروچکه خستو دلگیروم از هر ادمی که دنبال کلاس نهادنن تابیخو نشون  هادیت بدم اتا نادونوم بعضیوچه اخلاقی شوهن که مال واموالخو به روخ ای و او اکشن حتی یک لحظه هم فکرناکنن که قیامتی هم هستن چون سیرن به گشنه نابینن حتی بیخو زحمت نادن که چنین احساسی بکنن که با یک پایین دست فقیریا مسکین یا یک درمنده هم صحبت یا به درددلشو گوش بکنن خدابخیر بکنت بعض موقعو

غروروخودبزرگ بینی با ادمو چه اکنت

اگه دست زدن اتن بزن بی دشمنت دشنه   

اگه شعری اگه حتی بگه ازمردمی گشنه

زبون بی زبونون بشه عصای ملت گوربش

توای تاریکیوظلمت چراغ روشن نوربش