نفس نفس توسینه ام عطرنفس های شماست
اگرکه قابل بدونی خونه دل جای شماست
گونه های خیسموکه درانتظاردیدنت همراه با اشک شبانه ام
درغربت ثانیه های بی توسوختن به سرمیبرندنظاره گرباش
بمان که ماندنت گواه باتوبودن است
تردیدمکن
بیشتر
مرابشناس
مرابسوزا ن ای عشق تاخاکستروجودم را
تقدیم گلبوسه های قدمش سازم
دلوم ایکه هوای ناصریا
به قربون وفای ناصریا
اگه دنیاهمینو عشق همینن
سروجونوم فدای ناصریا
دلوم ایکه هوای عشق حوا
بگه چندن بهای ناصریا
زبان ازوصف ناصرعاجزن کا
چکه جونن حیای ناصریا
مریدفاطمه بنت نبی ره
چه غمگینن عزای ناصریا
هموکه دردنو درمون دردن
شفاخواهن شفای ناصریا
کاست انسانیت (عیسی بلوچستانی)
اگرکه من به چشم توکمم قدیمیم گمم اتشفشان عشقمودریای پرتلاطمم
