بیادناصریادلم گرفت

هوای خانه چه دل گیر میشود گاهی     از این زمانه دلم سیر می شود گاهی

 

عقاب تیز پز دشت های استغنا               اسیر پنجه تقدیر می شود گاهی

 

صدای زمزمه عاشقانه آزادی                   فغان و ناله شب گیر می شود گاهی

 

نگاه مردم بیگانه در دل غربت                   به چشم خسته من تیر می شود گاهی

 

مبرز موی سپیدم گمان به عمر دراز         جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

 

بگو اگر چه به جایی نمی رسد فریاد           کلام حق دم شمشیر می شود گاهی

 

بگیر دست مرا آشنای درد بگیر                   مگو چنین و چنان دیر می شود گاهی

 

به سوی خویش مرا می کشد چه خون و چه خاک       محبت است که زنجیر می شود گاهی