مراکه درگیچی هدایتم وبرپرتگاه ناباوریها.....

به خودآر چون توخدایی وبی تو؟

نمی توان هیچ وجودی راجستارکرد

میخوانم روبه فردا

چشات مثل شب بارونی دلت پرازغم پنهونی

مثل پرنده زندونی ........