بالهایمان ازپرواز خسته نخواهند شدسکوت وسکون تیریست زهراگین که دراین  قفس برتیزبالمان مینشیند

ومارا درالام وارزوهایمان فرومیبرد پس باید پریدن را درسینه هامان قاب بگیریم تا هیچ زنجیری پایبندمان

نسازد آری پریدن را در سینه هامان قاب بگیریم وانگاه قاب را به بلندای ماه بگیریم .....از قلب تنها