دراین بن بست انتظاریارای دگراندیشیدن به غیرندارم چراکه گم کردنت از پیداکردنت برایم زجرآورترخواهدبود بیاندیش به این حال خراب وزارم که مراتحمل این همه مشقت وتظلم نیست.... ای سایه خیال که بربام تلقین روزوشبم رایکدست بی وجودت بی فروغ نموده ی یک لحظه ازپنهان به پیدا درآی تا هرچه را که دارم فدایت سازم ... ای خدای من من عاصی را دریاب که هیچ روزنه ی رادرهدایت خوداستوارنمیبینم (منی که گمت کرده ام جزءتوهرکه رایابم برایم چون بت بی جان وروح است به توپناه میبرم ازهرچه مراازتودورمیسازد)دوستت دارم خداوندگارم
+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم مرداد 1393ساعت 9:16  توسط صدایم کن /حسام  | 

بی تو ای بودو نبودم عمر یک لحظه بسن پهنه ی وسیع عالم بی تو بی مه قفسن از او لحظه ای که قلبم بی خو قابل ایدونست دگه دل به غیر تو دلبسته باطل ایدونست بی مه آواز خونت از تو خوندن آرزون هنرآفرین حضورت به ای عاشق آبرون حنجرم اگیت اگه هزار دونگم بکنی اگه تو صدا ننینی موا گنگم بکنی هرکه طالب صدامن تو صدا دنبال تون(خدا) بی تو از صدا شواتن در پی وصال تون روح وروانت شادای والاترین صدای اشناکه همیشه جاودان خواهی ماند
+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم مرداد 1393ساعت 8:50  توسط صدایم کن /حسام  | 

خدایاعقیده ام راازدست عقد ه ام مصون بدار

+ نوشته شده در  سه شنبه سوم بهمن 1391ساعت 9:7  توسط صدایم کن /حسام  | 

سخت است ازاندوهی سخن گفت که شبو روزمرا درگروخاطرات گذشته خود

فروبرد

وحال

وانتظارکسی که محبتی بی الایش به ثمربنشاند

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سیزدهم مرداد 1389ساعت 14:37  توسط صدایم کن /حسام  | 

تنهایی ای وابسته گریزان که نیازشب وروزم درگرو نشستهای پی درپیم باتوست.....

         ایامیتوانم رهایت کنم ..... وبا جمع کثیری ازهیاهونشینان هم پیمان شوم....

نمیدانم این برای من وابسته فکرصعوداست یاسقوط....

                                     اینروزها صدای تلنگری همچون خودم  به گوش میرسد......

                                      بمانم یابرم؟؟؟

                                                            

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم مهر 1388ساعت 9:25  توسط صدایم کن /حسام  | 

وقتی هرثانیه شب طپش هراس من بود.......................

                                کاش میدانستی کلامم درمقابل اینهمه خوبیت کم میاره ......

چراکه؟؟؟؟؟

                  تنهاجای امن برای من شیفته که  درقفس تنهایی ثانیه شمار

                       لحظه های باتوبودنم.....

                                                    فقط حسی است که من وتوروبهم

                                                                                            نزدیک میکنه         

                                                                                                              ازم نگیرش.....

+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم مهر 1388ساعت 9:8  توسط صدایم کن /حسام  | 

حال که انتظاربه سررسید

                ومن درشک فرومرده تازه جان گرفتم

                                    چگونه؟؟؟؟؟؟

                                        تاانتهای راه باتوهمسفرشوم

                                                                گاش اینگونه سایه التماس بهم

                                                                                                     پیوندنمی خورد

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 14:49  توسط صدایم کن /حسام  | 

ای وای دریغا ناصریا ره

چه عاشقانه چه بی ریا ره

فریادعشقی که جاودون موند

هوای حوا چه بی هوا ره

ناصر یارباوفا ناصرچوک بی ریا ناصرخوشی ندی تودنیا

کاست کنچیل غم (عیسی بلوچستانی)


+ نوشته شده در  یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 9:21  توسط صدایم کن /حسام  | 

هوای خانه چه دل گیر میشود گاهی     از این زمانه دلم سیر می شود گاهی

 

عقاب تیز پز دشت های استغنا               اسیر پنجه تقدیر می شود گاهی

 

صدای زمزمه عاشقانه آزادی                   فغان و ناله شب گیر می شود گاهی

 

نگاه مردم بیگانه در دل غربت                   به چشم خسته من تیر می شود گاهی

 

مبرز موی سپیدم گمان به عمر دراز         جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

 

بگو اگر چه به جایی نمی رسد فریاد           کلام حق دم شمشیر می شود گاهی

 

بگیر دست مرا آشنای درد بگیر                   مگو چنین و چنان دیر می شود گاهی

 

به سوی خویش مرا می کشد چه خون و چه خاک       محبت است که زنجیر می شود گاهی


 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم مهر 1387ساعت 9:39  توسط صدایم کن /حسام  | 

بامن بمان توای همیشه غایب 

تو زخمهای نفرین شده مراکه برقامت شکسته ام ریشه دوانیده مرحم عشق ومحبت بگذار

توراکه چون خواستگاه منی همچون نیازتشنه به آب می ستایم

مرابه خویش دعوت ساز

چون بی توهیچ پناهگاهی وجودنخواهدداشت

 

شایداون همیشه غایب توباشی

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سی و یکم تیر 1387ساعت 14:5  توسط صدایم کن /حسام  | 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت 10:39  توسط صدایم کن /حسام  | 

 

نفس نفس توسینه ام عطرنفس های شماست

اگرکه قابل بدونی خونه دل جای شماست

گونه های خیسموکه درانتظاردیدنت همراه با اشک شبانه ام

درغربت  ثانیه های بی توسوختن به سرمیبرندنظاره گرباش

بمان که ماندنت گواه باتوبودن است

تردیدمکن

بیشتر

مرابشناس

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم اردیبهشت 1387ساعت 8:8  توسط صدایم کن /حسام  | 

مرابسوزا ن ای عشق تاخاکستروجودم را

تقدیم گلبوسه های قدمش سازم 

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم اردیبهشت 1387ساعت 14:7  توسط صدایم کن /حسام  | 

دلوم ایکه هوای ناصریا

به قربون وفای ناصریا

اگه دنیاهمینو عشق همینن

سروجونوم فدای ناصریا

دلوم ایکه هوای عشق حوا

بگه چندن بهای ناصریا

زبان ازوصف ناصرعاجزن کا

چکه جونن حیای ناصریا

مریدفاطمه بنت نبی ره

چه غمگینن عزای ناصریا

هموکه دردنو درمون دردن

شفاخواهن شفای ناصریا

کاست انسانیت (عیسی بلوچستانی)

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 9:6  توسط صدایم کن /حسام  | 

 

صدایم کن ای صدای توشیشه شب رابانگ بیداری

صدایم کن ای صدای توپرده شب راچنگ ویرانی

صدای توخنجرصدای توبهتر

ازاین دام وحشت رهایم کن

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 11:6  توسط صدایم کن /حسام  | 

درسایه ساراستعاره های تشویش ودرد برقایق شکسته دردریای هیاهو

 

(بنام عشق به آب،نان وامابعدنفس های جان گیربرای زندگی...)منتظرم

 

که  ناباورانه پوچی رامعنا کنم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 8:38  توسط صدایم کن /حسام  | 

 

مراکه درگیچی هدایتم وبرپرتگاه ناباوریها.....

به خودآر چون توخدایی وبی تو؟

نمی توان هیچ وجودی راجستارکرد

میخوانم روبه فردا

چشات مثل شب بارونی دلت پرازغم پنهونی

مثل پرنده زندونی ........

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 12:53  توسط صدایم کن /حسام  | 

گیرم که درباورتان به خاک نشسته ام

وساقه های جوانم ازضربه های تبرهاتان زخم خورده است

باتاریکی چه میکنی؟

گیرم که برسراین بام جغدی نشسته درکمین پرنده ای

پروازراعلامت ممنوع میزنی

باجوجه های نشسته درآشیان چه می کنی؟

گیرم که می زنی گیرم که می بری گیرم که میکشی

بارویش ناگزیرجوانه چه میکنی؟

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم فروردین 1387ساعت 11:48  توسط صدایم کن /حسام  | 

خدایا، به جامعه ام بیاموز که تنها راه به سوی تو، از زمین می گذرد، اما به من بیراهه های میان بر را نشان بده.

خدایا، به مذهبی ها بفهمان که آدم از خاک است ، بگو که: یک پدیده مادی نیز به همان ماده خدا را معنی می کند که یک پدیده غیبی، در دنیا همان اندازه خدا وجود دارد که در آخرت. و مذهب اگر پیش از مرگ به کار نیاید، پس از مرگ هم به هیچ کار نخواهد آمد.

خدایا، به من توفیق تلاش در شکست ، صبر در نومیدی ، رفتن بی همراه ، جهاد بی سلاح، کار بی پاداش، فداکاری در سکوت ، دین بی دنیا ، مذهب بی عوام ، عظمت بی نام ، خدمت بی نان، ایمان بی ریا ، خوبی بی نمود، گستاخی بی خامی ، مناعت بی غرور، عشق بی هوس ، تنهايي در انبوه جمعيت ، دوست داشتن بي آنكه دوست بداند ، روزي كن!

خدايا، مرا با ابتذال آرامش و خوشبختي مكشان ، اضطراب هاي بزرگ ، غم هاي ارجمند و حيرت هاي عظيم را به روحم عطا كن . لذت ها را به بندگان حقيرت ببخش و درد هاي عزيز به جانم ريز!

خدايا، انديشه و احساس مرا به حدي پايين مياور كه زرنگي هاي حقير و پستي هاي نكبت بار و پليد شبه آدم هاي اندك را متوجه شوم ، چه ، دوست مي دارم بزرگواري گول خور باشم تا ، همچون اينان ، كوچكواري گول زن!

 

زنده یاددکترعلی شریعتی (کتاب نیایش)

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386ساعت 11:55  توسط صدایم کن /حسام  | 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم اسفند 1386ساعت 13:28  توسط صدایم کن /حسام  |